صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم

                             تا به کی در غم  تو ناله ی شبگیر کنم 

     آنچه در مدت هجر تو کشیدم هیهات

                               دریکی نامه محال است که تحریر کنم

       با سر زلف تو مجموع پریشانی خود

                               کو مجالی  که سراسر همه  تقریر کنم

       آن زمان  کآرزوی  دیدن  جانم  باشد

                             در نظر  نقش  رخ  خوب تو   تصویر کنم