امام صادق(ع)فرمود: خداوند به داود(ع) وحی کرد:

هر بنده ای از بندگانم به جای پناه بردن به دیگری با نیت خالص به من پناه آورد، از کارش چاره جویی میکنم، گرچه همه ی آسمانها و زمین و هرچه در آنهاست، علیه او توطئه کنند.

 کافی،ترجمه،جلد3،ص106

 توکل وقتی معنا دارد که انسان مسئولیت و وظیفه ی خود را به خوبی انجام دهد.یعنی فکر و اندیشه ی خود را به کار گیرد، با دیگران مشورت کند، بهترین راه ممکن را انتخاب نماید و یا عزم و اراده ی محکم برای رسیدن به مقصود تلاش کند.

در این صورت است که میتوان بر خدا توکل کرد.

زیرا توکل، جانشین تنبلی و ندانم کاری افراد نیست!بلکه کمک کننده و امیددهنده به کسی است که اهل همت، تعقل و پشتکار است.